Miłość ,która ciągle za mała,

samotna i krucha trochę zdziwaczała,

która czeka jak kochanka wierna,

od okna do drzwi cierpliwa oddźwierna.

Ona wszystko wybaczy,rany wycałuje,

choć niejedno istnienie poniży ją,opluje.

W ciszy żyje po swojemu ze świerszczem pomarzy,

czy coś jeszcze piękniejszego

na tym świecie może się przydarzyć?…..jm